พาชิมมิชลินสตาร์” ถูกที่สุดในโลก”ณ สิงคโปร์

461

พาชิมมิชลินสตาร์” ถูกที่สุดในโลก”ณ สิงคโปร์

จริงๆประเทศสิงคโปร์นี่เป็นประเทศที่ผมค่อนข้างคุ้นเคยนะครับ นอกจากเคยมาฝึกงานอยู่สถานทูตไทยเป็นระยะเวลาเกือบ3เดือนเมื่อ3ปีก่อนแล้ว ผมไปๆมาๆประเทศนี้เกือบ10ครั้งได้ และแต่ละครั้งผมมักจะสรรหาแต่ร้านข้าวมันไก่อร่อยๆ Tian Tian หรือBoon Tong Keeพวกนี้เสร็จผมหมดแล้ว และเวลามาทุกครั้งก็ชอบที่จะแวะไปกินร้านเดิมๆเสียมากกว่า

ผมมาสิงคโปร์รอบนี้แค่1วัน1คืน เพราะมีภารกิจสัมภาษณ์คุณตินตอย แห่งคณะหนังตะลุงฟิวชั่นที่ยะโฮร์บาห์รู  จากยะโฮร์บาห์รู แค่ข้ามสะพานผ่านช่องแคบยะโฮร์มาก็จะถึงประเทศสิงคโปร์แล้ว

การมาคราวนี้จึงเป็นการมาแบบไม่ทันตั้งตัว และเตรียมแผนการใดๆทั้งสิ้น ครั้นจะไปกินข้าวมันไก่แห่งสิงคโปร์ก็เริ่มเบื่อแล้ว ระหว่างนั่งหาเมนูกิน อยู่ๆก็นึกขึ้นมาได้ว่า เออหนังสือพิมพ์เพิ่งประกาศไปนี่หว่าว่าได้มอบรางวัลร้านระดับมิชลินสตาร์1ดาวให้กับร้านสองร้านซึ่งอยู่ในศูนย์อาหารประเทศสิงคโปร์ และนับเป็นร้านมิชลินสตาร์ที่มีราคาถูกที่สุดในโลกด้วย

ก็เลยเอาวะ มาแล้วทั้งที ระคนความเบื่อที่ไปสิงคโปร์มาแล้วทุกที่ เลยยอมไปเดินทางไปยังหนึ่งในสองร้านระดับมิชลินที่ใกล้ที่พักตัวเองที่สุด นั่นก็คือไชน่าทาวน์แห่งสิงคโปร์นั่นเอง

วิธีการเดินทางมาไม่ยาก เพียงแค่ขึ้นรถไฟฟ้ามา จะเห็นอาคารเหลืองๆ ดูขายเสื้อผ้าอารมณ์ตลาดโบ๊เบ๊ มีชื่อว่า China Complex เราเดินขึ้นบันไดเลื่อนไปยังชั้นสอง พร้อมสอดส่องสายตามองว่าร้านไหนคือร้านมิชลินสตาร์

ด้วยความที่ว่าผมมาถึงราว10โมงกว่าๆ ร้านอาหารต่างๆและจำนวนคนปริมาณมหาศาล ทำให้ผมคิดแล้วล่ะว่าเวลานี้ ถ้าอยากรู้ว่าร้านไหนระดับมิชลิน ให้หาร้านที่คิวยาวที่สุด

เดินวนไปมาซัก5นาทีก็เจอร้านที่ว่า “เฮ้ยคิวแม่งไม่ยาวอย่างที่คิดนี่หว่า” พร้อมมองคิวที่ไม่ได้ทอดไปมากมาย ก็เลยเดินไปในจุดที่เป็นเหมือนหางคิว

IMG_3713

….ไปทางที่หางคิว อ้าวมีหักมุมเลี้ยวไปอีกทาง อ้าวมีคิวตรงนี้ต่อหรอ เอ้าเดินต่อ….

….น่าจะสุดคิวตรงนี้ล่ะที่มีคนยืน ก็เดินไปต่อคิวที่คนยืนคนสุดท้าย ปรากฎว่ามีเจ๊คนนึงมาสะกิดบอกว่า คิวยังไม่หมด หลังจากนี้เค้านั่งต่อคิวกัน

….วินาทีนั้นผมอุทานเลย คุณพระ!!

IMG_3718

นี่นั่งต่อคิวกันยาวต่อออกไปจนเกือบถึงทางเชื่อมอีกอาคารแล้ว นับปริมาณคนต่อคิวน่าจะมีเกิน50คน กับเวลาประมาณ10โมงกว่าๆ

อันที่จริง ผมมีนัดกับน้องสาวคนนึงไว้ว่าจะไปเที่ยวด้วยกันต่อตอนเที่ยง แต่ดูจากคิวแล้ว ผมคิดว่าน่าจะประมาณ1ชั่วโมงได้ จึงเริ่มต่อคิว พร้อมควักมือถือออกมาดูเรื่องปรมาจารย์ยิปมันที่โหลดมาเก็บไว้ เพราะมือถือไม่ได้ต่ออินเตอร์เน็ตสิงคโปร์ (ด้วยความงก เพราะตอนเย็นเดี๋ยวก็กลับกัวลาลัมเปอร์แล้วจึงคิดว่าไม่จำเป็น)

ระหว่างการลุกๆนั่งๆเขยิบคิวไปเรื่อยๆ ก็มีคนเหมือนผมนี่ละ ที่เดินมาแล้ว นึกว่าไม่มีคนต่อ จนโดนเด็กจัดคิวไล่ให้ไปต่อคิวทางนู้นนนน  ทุกคนต่างโอ้โหกับหางแถวที่ยาวสุดลูกหูลูกตา มีคนญี่ปุ่น(ฟังจากสำเนียง)มาถามคนจีนมาเลย์ที่ถัดต่อไปจากผมว่าหางแถวอยู่ไหน นางตอบว่า “อยู่อีกฟากของโลก” ฮ่าๆๆๆ ชอบคำนี้จริงๆ  ตอนนี้ผมเห็นฝรั่ง จีน ไทย ต่างเดินวนไปมาจนกระทั่งมาต่อคิวกับหางแถวคนสุดท้าย

คิวเริ่มยาวขึ้นเรื่อยๆ ในขณะที่เรื่องราวกังฟูของยิปมันเข้าขั้นพีค

พีค…

พีค…

พีค….

จบแล้ว…..เดี๋ยวนะ หนังความยาวเกือบสองชั่วโมงจบลงแล้ว ในขณะที่ผมยังต่อคิวอยู่และยังไม่ได้กินข้าว

IMG_3745

เวลาล่วงเลยไปเกินกว่าเที่ยง กับคิวข้างหน้าที่ยังมีอยู่อีก7-8คนทำให้ผมรู้สึกเหนื่อยและหิวน้ำมาก การต่อคิวคนเดียวมันทรมานแบบนี้เอง นึกกลับไปถึงตอนไปต่อคิวกินซูชิไดที่ญี่ปุ่นพร้อมกัน5-6คน ทำให้มีเวลาออกจากคิวผลัดไปเข้าห้องน้ำหรือซื้อน้ำมาทานได้ การออกไปจากแถวเวลานี้คือผู้แพ้ชัดๆ ผมห่วงน้องที่นัดไว้เพราะปกติไม่เคยพลาดเวลานัด  และตอนนี้ก็อยู่ในสถานะที่ติดต่อไม่ได้ เพราะใช้อินเตอร์เน็ตรวมถึงโทรออกไม่ได้เลย

อาห์ ถ้าไม่อร่อยนี่จะเผาร้านนี้ทิ้งเลย ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆ

IMG_3719จนกระทั่ง 12.40นาที 2ชั่วโมงกับอีก20นาทีนับจากการต่อครั้งแรก และหนังจบไป1เรื่องครึ่ง (ผมดู Inside outค้างไว้ แล้วดูต่อได้จนจบพอดี) ผมถามเด็กจัดคิวว่าอะไรอร่อย อะไรที่แนะนำสุดๆ เค้าบอกผมว่า ที่นี่ไก่กับหมูแดงเด็ด คุณสั่งใส่แพคเดียวกันได้ เช่นข้าวหน้าไก่และหมูแดง ในห่อเดียวไรงี้ เราก็แบบเฮ้ยยย ดีว่ะ ทีแรกนึกว่าต้องซื้อแยกละ คืออยากกินให้ครบๆไปเลยไง จะได้รู้ว่าอะไรอร่อย

สุดท้ายผมสั่ง ข้าวหน้าไก่และหมูแดง (1ห่อ) และบะหมี่ซี่โครงหมูและหมูกรอบ (1ห่อ) สำหรับน้องสาวผมที่น่าจะรอผมเงกแล้วล่ะ

IMG_3727
ภายในร้าน มีลักษณะเป็นร้านสไตล์ศูนย์อาหารในสิงคโปร์ทั่วๆไป แต่ที่เด็ดก็คือ ร้านมีความสะอาดที่ต่างจากร้านอื่นๆมาก มีการใช้น้ำล่งคราบบนกำแพงและพื้นร้านตลอดเวลา ในร้านมี3คนที่แบ่งหน้าที่กันทำ (ไม่นับรวมเด็กจัดคิวนะ) คือลุงผู้เป็นเจ้าของร้านรับบทสับไก่ ปรุงอาหารทั้งหมดทั้งมวล และจัดลงจานให้พวกเราได้กิน ลุงประณีตมากด้วยการทำทีละจาน จนไม่น่าแปลกใจว่าทำไมนาน(ชิบ)ประกอบกับคนบางคนสั่งทีเป็นสิบกล่องด้วย แต่เอาจริงๆก็ถือว่าลุงทำเร็วใช้ได้อยู่  และมีคุณน้าที่อยู่ข้างใน ทำหน้าที่ต้มไก่ ย่างหมูให้เป็นไปตามสูตรฮ่องกงอยู่ด้านในสุดของร้าน และคนสุดท้ายคือคุณป้าที่ทำหน้าที่รับออเดอร์อาหาร พร้อมแพคลงกล่องเสิร์ฟให้กับพวกเรานั่นเอง

หลังสั่งไปแปปๆก็ได้อาหารสองกล่องในมือ จริงๆทีแรกผมกะว่าจะกินที่นี่เลย แต่ดูเวลาแล้วมันเลยเวลานัดน้องไปพักใหญ่ๆแล้ว สั่งใส่กล่องแล้วรีบไปดีกว่า

IMG_3876

IMG_3880สนนราคาสองกล่องนี้ เพียงแค่ 7เหรียญ 40 เซนต์ หรือประมาณ…บาทเท่านั้น โห ในไทยบางเจ้านี่แพงกว่านี้อีก นี่ระดับมิชลิน แถมให้เยอะอีกต่างหาก

หลังจากหอบสังขารลงมาจากศูนย์อาหารแห่งนี้ในเวลาเฉียดบ่ายโมง ผมรีบกดหาสัญญาณWifiฟรีหน้าร้านแมคโดนัลด์เพื่อโทรผ่านไลน์หาน้องทันที จนกระทั่งรู้ว่า น้องก็ยังมาไม่ถึงเช่นกัน

ผมเจอน้องอีกทีตอนบ่ายโมงครึ่งพร้อมหาร้านนั่งทานอาหารมิชลินพร้อมกัน สิ่งที่ผมอุทานออกมาสำหรับอาหารมื้อนี้ก็คือ

พระเจ้าจอร์จ! หมูแดงอร่อยมาก คือด้วยกลิ่นไหม้ๆตามแบบฉบับฮ่องกง ผสานความความนุ่มและหอมหวานของหมูแดง ผมบอกเลยว่านี่คือเดอะเบสต์ของหมูแดงที่ลิ้นผทเคยได้สัมผัส

รองลงมาผมยกให้ซี่โครงหมูที่นุ่ม หวาน กัดแล้วฉีกขาดกระจุยจนไม่น่าเชื่อว่าเฮ้ยอาหารระดับนี้จะมาโผล่ในศูนย์อาหารได้อย่างไร ส่วนไก่อบซอสถั่วเหลืองกับหมูกรอบก็อร่อยในระดับที่รับได้ครับ แต่ไม่ได้อร่อยฮือฮาขนาดนั้น

นี่นั่งกินสองคน กินกันเกือบไม่หมด บอกเลยว่าปริมาณที่ได้รับมา เทียบกับราคาที่เจอในสิงคโปร์ บอกเลยว่าคุ้มยิ่งกว่าคุ้ม อาการหงุดหงิดจากการต่อสองชั่วโมงหมดไปเลย

IMG_3732

ใครที่สนใจไปทานผมขอบังอาจแนะนำว่าถ้าไม่อยากหงุดหงิดเช่นผม รีบไปตั้งแต่เช้าจะดีกว่า โดยร้านจะเปิดในเวลาประมาณ8โมงเช้า และแนะนำให้ไปวันธรรมดาคนน่าจะน้อยกว่าการที่ไปต่อคิววันอาทิตย์แบบผมอย่างแน่นอนครับ

เมนูแนะนำก็ตามที่ผมว่าครับ จะเลือกเป็นข้าวหรือบะหมี่แบบไหนก็ได้ อร่อยเหมือนกัน สรุปมื้อนี้ของผม มีสายรุ้งออกมาจากปากเลยทีเดียว อาห์ ฮ่าๆๆๆๆ